Beste lezer,

bij deze wil ik jullie uitnodigen voor mijn aanstaande lezing 26 september.
Het belooft weer een boeiende avond te worden, met drie ervaringsverhalen en achteraf ruimte voor gesprekken, vragen en discussie.

Tijdens mijn vorige lezing (juni j.l) ontstond er een gesprek. Onder andere tussen ouders van wie hun kind tegen hun zin is verwezen naar cluster 4 onderwijs.

Het schoolsysteem zit zo in elkaar, dat als een kind eenmaal een cluster 4 indicatie hebt, hij bijna niet meer op een andere school terecht kan.
Vanwege het dossier zullen bijna alle scholen het kind weigeren.

Onder cluster 4 vallen scholen voor “leerlingen met ernstige gedragsstoornissen en/of psychiatrische problematiek: cluster 4”
Het heet ook wel: scholen voor Zeer Moeilijk Opvoedbare Kinderen (ZMOK);

Veel kinderen die er terecht komen zijn helemaal niet Zeer Moeilijk Opvoedbaar.
Toch worden ze wel vaak zo gezien. Zo’n benadering brengt hen in een onveilige situatie en schaadt hun ontwikkeling.
Dit is niet alleen een denkbeeldig gevaar. Op mijn school ben ik regelmatig getuige geweest van psychische en lichamelijke mishandeling.

Als we de moeite nemen deze kinderen en jongeren te leren kennen, blijken het vaak gevoelige, creatieve en lieve kinderen.
Laten we hen niet zien als kinderen die moeilijk zijn, maar die het moeilijk hebben in onze maatschappij.

Scholen kunnen lukraak, zelfs zonder dat het kind een officiële diagnose heeft, een cluster 4 indicatie opstellen en die indicatie raak je bijna niet meer kwijt.

Als ouder kun je het gevoel hebben dat je er alleen voor staat.
In gesprek kunnen gaan over de situatie kan vaak weer nieuwe moed en nieuwe perspectieven geven.

Onze lezingen gaan over onze persoonlijke ervaringen, onderbouwd met onderzoek, waarom een positieve benadering essentieel is.
Zo vertel ik (Sarah Morton) wat het label autisme deed met mijn leven, hoe ik op een cluster 4 school terecht ben gekomen doordat deskundigen mij steeds de verkeerde weg wezen. Hoe ik uit deze uitzichtloze situatie kon stappen dankzij een helpende hand. Iemand die mijn mogelijkheden zag en uitging van wat ik zelf wilde en nodig had.
Over mijn jeugd heb ik ook een auto-biografie geschreven. Via mijn opgebouwde netwerk kwam ik in het lezingen-circuit terecht.

Peggy Schut vertelt haar persoonlijke verhaal, wat de ‘diagnose’ ADHD deed met haar zelfvertrouwen. Ze is naar aanleiding daarvan op onderzoek gegaan en heeft geleerd om juist te genieten van de positieve kanten die bij ADHD horen, zoals creativiteit en ‘out of the box’ denken.
Haar ervaringen vult ze aan met met psychologisch en wetenschappelijk onderzoek
over het belang van een positieve benadering en constructieve oplossingen, zoals kinderen op hun eigen manier laten leren.

Gio Vogelaar vertelt vanuit zijn ervaringen als jongerenwerker op een Internaat. Aanvankelijk hanteerde hij vooral de ‘regels’, met veel machtsstrijd tot gevolg. Toen de jongeren hem bewust maakten van zijn eigen hypocriete gedrag (dat hij zelf ook niet altijd volgens de norm leefde), gingen zijn ogen open. Hij leerde dat de jongeren best contact wilden maken en samen wilden werken, als ze gezien en geaccepteerd werden.
Ook hij onderbouwt zijn persoonlijke verhaal met onderzoeken.

Disclaimer: Deze lezing is niet bedoeld als crisismanagement.
Het gaat om bewustwording en kijken vanuit een andere, positievere invalshoek.

Lezing: “ADHD, Autisme, Dyslexie,…, stoornis, gave of
gewoon?”
 Zeg je wel eens: “Het lijkt wel of iedereen tegenwoordig iets mankeert?”
 Heb je wel eens het gevoel dat niet onze kinderen problematisch zijn, maar dat de
samenleving minder begripvol lijkt?
 Zet je wel eens vraagtekens bij medicatie voor kinderen?
Herken je dit en zoek je “een ander geluid”, kom dan op woensdagavond 26 september 2018
naar Utrecht voor een lezingensessie van Sarah Morton, Peggy Schut en Gio Vogelaar.
Aanvang : 19.30 uur (zaal open 19.00 uur)
Einde : 22.00 uur
Locatie : ‘t Pakhuis
Adres : Bankastraat 116, 3531 HH Utrecht
Entreeprijs : 10,00 euro/studenten 5,00 euro incl. koffie/thee
Reserveren vooraf is wenselijk i.v.m. de zaalbezetting.
Aanmelden kan via dit e-mailadres: giovogelaar@hotmail.com

Meer weten over de lezing:
http://www.jeugdzorgvuldig.nl/lezing26september2018.pdf

Gemiddelde score: 5.0 uit 5 (1 stemmen)
5 sterren
1
4 sterren
0
3 sterren
0
2 sterren
0
1 ster
0
Evert van der Weide
Sarah Morton

De andere kant van het gelijk

Mooi artikel. Ik werk nu met Altzheimer en die wordt omschreven als “can be uncooperatief” en ik zou het willen omschrijven als verzet zich tegen onderdrukking ofwel de frictie tussen hoe het hoort of hoe het ook kan.
Positieve benadering is van wezenlijk beland en uitreiken naar de ander. Vanuit etiket en diagnose naar de persoonlijke beleving.

6 dagen geleden

Review [product_name].

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.