Wat als er iets misgaat onderweg met de bus of trein? Deze vraag kreeg ik tijdens een lezing. Die vraag was de spijker op zijn kop, omdat die vraag mij ook parten speelde toen ik nog niet zelfstandig kon reizen…. Verder lezen →
Hoe kom je op een goede manier Oud en Nieuw door, als je kind bang is voor vuurwerk?Weliswaar heb ik al een artikel geschreven over de feestdagen, maar dit verdient een eigen artikel. Een goede voorbereiding Om te beginnen: Bespreek… Verder lezen →
Tot ons verdriet is Ward overleden op 1 december 2025 aan de gevolgen van nierfalen. Er is een dierenarts aan huis gekomen om hem te laten inslapen. 🌈 Sinds Cherie er is, heeft hij een langdurige opleving gehad. Hij straalde… Verder lezen →
Kerstmis draait vooral om samenzijn, met je dierbaren. Familie en soms vrienden.Persoonlijk hou ik van de feestdagen en samenzijn met familie. Er staan lekkere hapjes, dat is altijd fijn.Aan Kerstmis heb ik zelf voornamelijk warme herinneringen, maar ik besef dat… Verder lezen →
In deze video lees ik voor uit Afwijkend en toch zo gewoon, over mijn begintijd op het speciaal onderwijs. De moeizame start, waarbij ik na de allereerste schooldag al huiswerk had. Maar ook hoe ik met sprongen vooruit ging, dingen… Verder lezen →
Mensen zijn groepsdieren, dus instinctief voelen we ons veiliger wanneer we opgenomen worden in een groep of gemeenschap. Bijna niemand kan echt alles zelf en alles alleen. Daardoor leren we al van kind af aan om aan de norm te… Verder lezen →
Omdat ik Cheri nu een jaar geleden geadopteerd heb, plaats ik dit artikel weer bovenaan. In een eerder blog schreef ik over het leven van Fay en Ward, mijn twee katten.Dat kun je hier lezen: Een kattenlevenNadat Fay was heengegaan,… Verder lezen →
Het is Wereldautismeweek. Specifiek is 2 april wereldautismedag. Vandaar dat ik dit artikel opnieuw bovenaan plaats. Bij Autisme awareness heb ik gemengde gevoelens. Bewustwording is natuurlijk goed, maar het gaat om de manier waarop.Als het accent ligt op hoe ingrijpend… Verder lezen →
Veilige jeugd Van mijn vroege jaren herinner ik me vooral een gevoel van veiligheid en onbezorgdheid. Thuis voelde ik me geborgen, alsof het een warm toevluchtsoord was. “Ik hield van het leven en het leven hield van mij.”Natuurlijk kende ik… Verder lezen →
Een van de verdrietigste en eenzaamste momenten die ik me over mijn schooltijd kan herinneren is die keer dat ik in het taxibusje zat. Deze reed net achter een gewone bus. Achter in die bus zaten vier klasgenoten. Ze lachten… Verder lezen →
© 2026 Afwijkend en toch zo gewoon — Ondersteund door WordPress
Thema door Anders Noren — Omhoog ↑